Meditatie

‘‘Beweeg mee! Vergeven zoals Jezus”. 

Ik kan niet vergeven en toch vergeef ik. Hoezo?
Ik vind het een van de meest heikele uitdagingen waarvoor het leven met Jezus mij stelt, maar ook een van de meest hoopgevende. Het is een uitdaging die uitnodigt tot grote nederigheid. Vergeven, is dat mogelijk? Kan een mens echt vergeven? En wat dan met vergeven worden? Jezus laat er geen twijfel over bestaan hoe belangrijk vergeving is. Maar hoe doe je dat?

“Wat ons geschonken is” (een gebed)
God, leer ons de ware vreugde kennen,
Zodat ons hart gericht blijft op het goede.
Om eerlijk en open te kunnen staan voor al het goede,
Dat vaak verborgen blijft door onze weerzin en vooroordelen.
Leer ons zo uw weg naar vrede, die ons tot mensen maakt,
Die delen van wat ons geschonken is.

Bedenk dat jou veel geschonken is. Paulus zei het al: dank onder alle omstandigheden. Want dankbaar zijn betekent dat jij beseft dat je zoveel gekregen hebt. We vieren op 4 november de dankdag voor gewas en arbeid. Wanneer je dankbaar bent om zoveel aan materiële dingen en geestelijke dingen, zoals vergeving, zou je dan niet makkelijker geven? Wat je makkelijk ontvangen hebt kan helpen om makkelijk te geven.

Maar misschien denk je wel … ik kan mijzélf niet eens makkelijk vergeven. Ik roer maar in de pot van mijn eigen fouten en gebreken. Je kunt bijvoorbeeld blijven hangen in een prestatiedrang. Misschien ken je dat ook wel, zoals Henry Nouwen heeft gezegd: “Als ik een lezing heb gehouden kan ik voor 98% erg tevreden zijn, maar er hoeft maar een iemand bij me langs te komen met een kritische opmerking. Dan blijf ik lang aan die ene opmerking haken.” Ook iemand als Henry Nouwen kon lang blijven roeren in die pot van die ene fout of gebrek.

Kun je leven vanuit de vergeving van God, een blijvend weten/geloven dat God je vergeven heeft? Dus niet dat jou steeds opnieuw vergeving moet worden gegeven, maar vergeving is waar jij uit leven mag. Zoals God door de mond van Paulus zei: “Mijn genade is jou genoeg”.

Ds. Remko Veldman