Meditatie

‘‘Beweeg mee! De weg volgen”.

De eerste christenen werden mensen van de weg genoemd. En dan bedoelde men ‘de weg van Jezus’. Er is gemeenschap nodig. Mensen worden steeds weer uitgenodigd om bij die gemeenschap te horen. Je kunt Jezus niet in je eentje volgen. Het is nu eenmaal zo dat Jezus geen leerling had, Hij had leerlingen in meervoud. Hij riep en roept mensen op om gezamenlijk bij Hem in de leer te gaan.
De geloofsgemeenschap is een broedplaats voor onze geestelijke vorming. Het is een oefenplaats van liefde. Het is een smeltkroes van wezenlijke vooruitgang in het christelijke leven. Mensen die blijven, groeien ook.
Deze gedachte is niet nieuw. Het is wezenlijk, en is er al zolang de kerk bestaat. In het volgende beeld komt het terug. Het beeld van God als adoptievader. Ieder kan door Jezus Christus deel worden van de familie van God. Elk meisje of vrouw wordt tegelijk zus in het gezin; elke jongen of man wordt tegelijk broer. Ik weet nog de tijd dat we in de kerk werden aangesproken als broers en zussen (iets archaïscher: broeder en zuster). De kinderen in Gods familie kunnen (meestal) prima met elkaar overweg, maar zelfs als dat niet zo is, wie God als vader heeft, die is altijd toch broer of zus van anderen. Het is een mooi beeld van gemeenschap, van gemeente-zijn, een familie van liefde. De gemeente is prachtig, maar tegelijk ook gebrekkig.
Mensen die blijven, groeien ook. Mensen die weggaan, groeien die niet? Oei, zeker blijf ik ook haken. Wat zou ik graag met zulke mensen hierover willen discussiëren. En dan niet over dat je fysiek niet zou groeien natuurlijk, maar juist of je in je eentje (kunt) geloven. Of ben je misschien verbonden met andere mensen die op je weg zijn gekomen? Maak je deel uit van een andere gemeenschap? Of een andere vriendenkring ofzo? De stelling zou dan zijn: In je eentje is het moeilijk te geloven en groeien als christen.

Ik weet nog dat ik in mijn allereerste bevestigingsdienst als Bijbeltekst had gekozen: Johannes 15, over de ware wijnstok. De ranken, en daar is het meervoud van mensen weer, blijven aan de wijnstok Jezus. Jezus zegt: “Blijf in Mij, dan blijf Ik in jullie. Een rank die niet aan de wijnstok blijft kan uit zichzelf geen vrucht dragen”. “Laat mijn woorden in je blijven”. De liefdessappen kunnen de ranken bereiken. De ranken met druiven groeien en rijpen daarvan.

Het is bijzonder dat deze gedachte met het jaarthema weer in mij opkomt, ook nu. We kunnen meebewegen met Jezus als we in Hem, bij Hem zijn, en dan ook gemeenschappelijk met elkaar blijven. Dan kunnen we ook in deze onrustige tijd waarin wij leven Jezus volgen.

Ds. Remko Veldman