korenbloemen

Het is de tijd van de Korenbloemen. Prachtige Blauwe bloemen in de korenvelden van het Reestdal. Ze komen hier zoveel voor dat je het bijna als zo’n gewoon plantje vindt. Maar wat is het toch genieten. Toeristen staan er vaak bij stil en maken er graag foto’s van en ik ook. Wat mogen we toch genieten van die prachtige blauwe kleur in de korenvelden.

Op wikipedia staat het volgende over de korenbloem:
De korenbloem dankt zijn naam aan de traditionele groeiplaats; op akkers tussen het graan.
Doordat de plant slechts weinig ruimte nodig had, kon hij hier tussen het hoge graan overleven. Door de teelt met gezuiverd zaaigoed kwam de plant in dit milieu vrijwel niet meer voor. In bermen van binnenwegen zijn de blauwe bloemen nog wel regelmatig aan te treffen. (red. En dat geldt dus zeker hier in het Reestdal.) De trompetvormige straalbloemen met driehoekige slippen hebben een opvallende diepe kleur blauw, die aanleiding heeft gegeven tot de naam korenbloemenblauw. De voet van de buisbloempjes is paars. De natuurlijke bloeiperiode is van juni tot augustus.”

Mijn gedachten gaan ook uit naar de bijbel. Daarin wordt vaak over korenvelden geschreven. Maar ik vind er niets over korenbloemen. Als er over bloemen wordt geschreven dan is dat allereerst als symbool van schoonheid. Denk maar aan de lelies op het veld in de Bergrede, Matteüs 6: 28-29. Dan zegt Jezus iets over bezorgdheid en dan zegt hij ‘wees niet bezorgd’. Kijk maar naar de lelies op het veld, ze zaaien niet en maaien niet. En toch zijn ze prachtig gekleed. Het is de verwondering over de schoonheid. En God zorgt daarvoor. De bloemen doen er zelf niets voor.
Als iemand zorgen heeft, zoals in deze tijd van Corona, dan geven bloemen kleur aan de natuur en brengen - al is het maar voor een tijdje – fleur in het menselijk bestaan. Niet voor niets geven mensen elkaar of zichzelf graag bloemen om van te genieten van de kleur en schoonheid.
korenbloemEn hier in het Reestdal staan ze zomaar prachtig te bloeien. In het land Israël hebben bloemen een hard bestaan. Het klimaat is niet gunstig. In het vroege voorjaar is er wel een bloemenpracht. Helaas is die vreugde van korte duur. Al snel staat de zon zo hoog aan de hemel dat de verzengende hitte de schoonheid van de bloemen op het veld doet verwelken. Daarom staan bloemen niet alleen symbool voor schoonheid maar ook voor vergankelijkheid. Het gras dat na verloop van tijd verdort en de bloemen in het veld verwelken. Ach, kijk, daar zou de korenbloem tussen kunnen zitten in de bijbel.
In Jesaja 40: 7 is dat symbool voor het volk dat als gras is! “Het gras verdort, de bloem verwelkt, maar het woord van onze God houdt in eeuwigheid stand”. In de nieuwtestamentische brieven klinken soortgelijke geluiden over rijke en arme mensen. De arme eenvoudige mens mag trots zijn op zijn hoge waarde, en de rijke op zijn geringheid. De rijke zal vergaan als een bloem in het gras. De zon met haar verzengende hitte laat het gras verdorren en de bloem valt af, en heel haar pracht is verdwenen. Zo zal ook de rijke vergaan met alles wat hij onderneemt.

In Israël bloeien in de lange, hete zomer alleen nog daar bloemen waar veel water en voldoende schaduw aanwezig is. De symboliek gaat weer verder als Psalm 1 het dan noemt: Een boom die geplant staat aan waterstromen, die zijn vrucht geeft op zijn tijd en z’n loof niet verwelkt. En in Psalm 121 staat dat God is als een schaduw aan uw rechterhand.
Het Reestdal is een prachtig gebied waarin schaduw en een waterstroom is. Een mooi gebied voor bloemen. Het is een bezinning waard of het ook goed leven is in de symboliek van bijbel en het woord van God als water en schaduw.

 

Bijbeltekst van de dag

  • Kortom, de wet hield toezicht op ons totdat Christus kwam, zodat we door ons vertrouwen op God als rechtvaardigen konden worden aangenomen. Maar nu het geloof gekomen is, staan we niet langer onder toezicht, want door het geloof en in Christus Jezus bent u allen kinderen van God. -- Galaten 3:24-26