Niet zingen...

In de protocollen van de PKN wordt afgeraden om in de kerkelijke samenkomsten te gaan zingen. Samenzang is riskant en een mogelijke besmettingsbron. En dan wordt er gewezen naar een koorzang in Amsterdam op 8 maart, waar toen meer dan 100 leden besmet zijn geraakt. Ook in Hasselt is een aanwijzing dat het zingen een besmettingsbron is. De discussies hierover zijn fel, want in het kerkelijke Alblasserwaard is weer geen besmettingshaard gebleken in de kerkdiensten.

samenzangVan 1 juli mogen er weer kerkdiensten met honderd mensen gehouden worden. Hoe dat aantal zal worden vastgesteld, daar moeten we nog goed over nadenken. Per aanmelding, wie eerst komt wie het eerst maalt? Of kaartjes uitgeven? Of per alfabet of per wijk? Het zijn simpele vragen, maar niet makkelijk op te lossen.

En dan de kerkdiensten zelf. Wat is een kerkdienst zonder zingen? Ja, zingen mag wel maar niet als samenzang. Een tweetal, een kwartet ofzo, dat kan wel. Het moet wel een wat vreemde dienst worden. De lofzang gaande houden, dat zal dan lastig worden. Het lijkt wel of de kerkgangers tot een zwijgend publiek gaat worden dat luistert naar een schouwspel dat zich vóór in de kerk afspeelt, aldus een collega van mij. Zal er dan wel muziek in de kerk zitten?

De mensen zitten op een afstand van elkaar, dun bezaaid, en enigszins huiverig om zich heen kijkend of anderen ook wel de afstand bewaren en niet meezingen. Het is misschien zelfs de vraag of het wel storm zal lopen met de opkomst. Een groot deel is immers van de wat oudere leeftijd. En willen zij wel het risico lopen? En de jongere generatie? Ik hoor van verschillende van hen dat ze het ook wel fijn vinden om een dienst op afstand mee te maken, niet naar de kerk te hoeven rijden of lopen, en het sociale element missen ze niet zo. Ze zijn toch al niet met zoveel van de eigen leeftijd. De onlinevieringen hebben dat ontspannende, ook het vrijblijvende.

Ik ben eigenlijk wel benieuwd of er een transformatie in de kerk aan de gang is. Kerkgang of online meebeleven. Het is zeker een verworvenheid dat we nu de onlineverbinding hebben en ik weet dat mensen dat niet graag meer willen missen. Iets in mij zegt dat er verandering is naar meer thuiskijkers. En is dat raar? Een groot deel van de jongere gezinnen namen toch al minder de moeite om naar de kerk te gaan en nu lijkt voor hen een alternatieve vorm te zijn gekomen. Met het gezin op zondagmorgen, of op welk zelfgekozen tijdstip dan ook, meekijken en meeleven op de bank. Ook dat kan een bijtanken voor het geloof zijn. Het past misschien wel beter bij de hedendaagse lifestile.

Maar die lofzang gaande houden dan? Wat doen we ter ere aan God? En “Wat hou ik van uw huis” zoals Psalm 84 zo mooi zingt? En dat Opwekkingslied “Samen in de naam van Jezus heffen wij een loflied aan”. Zonder zingen lijkt het me toch maar kaal. De tijd zal het leren.

Bijbeltekst van de dag

  • Gods genade is openbaar geworden tot redding van alle mensen. Ze leert ons dat we goddeloze en wereldse begeerten moeten afwijzen en bezonnen, rechtvaardig en vroom in deze wereld moeten leven, in afwachting van het geluk waarop wij hopen: de verschijning van de majesteit van de grote God en van onze redder Jezus Christus. -- Titus 2:11-13